Hoofdstuk tweeëndertig

Hawkins staarde naar Kota. “Ik weet dat het nergens op slaat, jongen. Maar ze had het helemaal bij het rechte eind. Met de hulp van die wolf van haar, vond ze de grot waar Nash verstopt zat. En die grot had nog meer verrassingen in petto. Isobel had die plek als haar bank gebruikt. Ze moet die grot ...

Log in en ga verder met lezen