Hoofdstuk vijftien

Henry pauzeerde even, zijn gelaat verhardde. ‘Zoals ik al zei, je bent een kind. Je weet van niets.’

Ik had kunnen terugbijten, maar op zijn gezicht lag een zweem van emotie die ik niet kon plaatsen. Het maakte dat ik naar hem wilde reiken en vragen of het wel ging.

‘Verlicht me dan, Henry. Wat ka...