Hoofdstuk 147

Zomers perspectief

‘Ik neem je mee naar een plek,’ zei hij, en er zat iets breekbaars in de manier waarop hij het zei, alsof hij bang was dat ik zou weigeren. ‘Maar we blijven hier niet.’

Ik had nog nooit achterop een fiets gezeten. In geen van beide levens. In mijn eerste tijdlijn was ik van mama...

Log in en ga verder met lezen