Hoofdstuk 29

Zomers perspectief

Kieran bleef stokstijf staan toen hij me zag, zijn ogen werden groot. We staarden elkaar een verstijfd moment aan—hij in de deuropening, ik gehurkt op de vloer met een gedeukte doos Pop-Tarts in mijn armen geklemd als een idioot.

‘...Hoe lang sta je hier al?’ Zijn stem was zorgv...

Log in en ga verder met lezen