Hoofdstuk 67

Kierans perspectief

Ik keek naar haar, daar staand in het wegebbende zonlicht, haar witte jas en haar dure tas en haar knappe gezicht, helemaal rood aangelopen van het wachten op mij. Ze hoorde bij een wereld waar ik op bezoek kon komen, maar waar ik nooit in kon leven. En elke keer dat ze me aanke...

Log in en ga verder met lezen