Hoofdstuk 157

LUMINA

Ik zat naast Ollie's ziekenhuisbed en keek naar mijn zoon die met lege ogen naar het plafond staarde, wat mijn hart in duizend stukjes brak. Hij was zo sinds ik uit de kerker was vrijgelaten en eindelijk bij hem mocht zijn -- teruggetrokken, stil, sprekend in fragmenten die voor mij geen enke...

Log in en ga verder met lezen