Hoofdstuk 203

LUMINA

Ik hapte naar adem, mijn longen brandend alsof ik aan het verdrinken was. De smaak van koper vulde mijn mond, en mijn hoofd bonkte met een ritme dat denken bijna onmogelijk maakte. Enkele verwarrende momenten lang kon ik me niet herinneren waar ik was of wat er gebeurd was.

Toen overspoelden...

Log in en ga verder met lezen