Hoofdstuk 225

XENOIS

De wandeling naar Riley's ziekenhuiskamer voelde als een doodsmars. Elke stap droeg het gewicht van alles wat we hadden verloren, alles wat we niet hadden kunnen beschermen, en alles wat we misschien nog zouden verliezen. Lumina liep naast me, haar handen zo strak gebald dat haar knokkels wit...

Log in en ga verder met lezen