Hoofdstuk 229

ANDY

Het gezoem weerkaatste tegen de stenen muren van mijn cel, een vrolijk deuntje dat absurd misplaatst leek in de onderdrukkende sfeer van de kerker. Ik peuterde aan de loden boeien om mijn polsen, niet omdat ik dacht dat ik eraan kon ontsnappen - Carol's werk was te grondig daarvoor - maar omda...

Log in en ga verder met lezen