Hoofdstuk 260

De avond viel te snel. Ik had de tussenliggende uren besteed aan het mentaal voorbereiden op het gesprek dat voor me lag, maar niets kon je echt voorbereiden op het onder ogen zien van je folteraar. De herinneringen waren te levendig, te tastbaar - het gevoel van de riemen die in mijn polsen sneden,...

Log in en ga verder met lezen