Donker

Ik liet mijn handen over zijn brede schouders glijden en kneep in zijn stevige biceps.

"Bevalt het je, prinses?" vroeg Aphelion met een zelfvoldane grijns op zijn gezicht.

"Hou je mond en kus me," antwoordde ik terwijl ik mijn handen van zijn armen haalde en ze in zijn haar wikkelde, hem naar me toe trekkend.

DIT IS EEN OMGEKEERDE HAREM-ROMAN - LEES OP EIGEN RISICO...

*************************...

Ik ben net als alle kinderen gewelddadig in de wereld geboren, maar na het geweld van de geboorte zou het moeten vervagen, maar niet bij mij. De gecompliceerde geschiedenis van mijn familie kwam met een lange lijn van bloed en wreedheid. Van mijn geboorte tot mijn dood ben ik voorbestemd om te leven te midden van chaos en vernietiging. Het maakt niet uit dat ik probeerde te ontsnappen aan dit soor...

"P... alsjeblieft, doe dit niet," stamelde ik, terwijl ik de moed verzamelde om deze woorden te spreken. Mijn stem smeekte en mijn ogen waren wanhopig om hem te bereiken. "Ik kan niet langer wachten. Je weet niet hoe erg ik je wil, zelfs je tranen maken me opgewonden." Zijn gezicht kwam dichterbij. Ik voelde zijn warme adem op mijn gezicht, zijn woorden stuurden rillingen door mijn lichaam.

☆☆☆

...