2 Book(s) Related to dragon essence

Ik ben een gewone ober, maar ik kan het lot van mensen zien, inclusief dat van Shifters.
Zoals alle kinderen werd ik getest op magie toen ik nog maar een paar dagen oud was. Omdat mijn specifieke bloedlijn onbekend is en mijn magie onidentificeerbaar, werd ik gemarkeerd met een delicaat kronkelend patroon rond mijn rechterbovenarm.

Ik heb wel degelijk magie, zoals de tests aantoonden, maar het komt nooit overeen met een bekende magische soort.

Ik kan geen vuur spuwen zoals een draken-Shifter, of mensen vervloeken die me irriteren zoals Heksen. Ik kan geen drankjes maken zoals een Alchemist of mensen verleiden zoals een Succubus. Nu wil ik niet ondankbaar zijn voor de kracht die ik wel heb, het is interessant en zo, maar het heeft gewoon niet veel impact en meestal is het gewoon behoorlijk nutteloos. Mijn speciale magische vaardigheid is het vermogen om draden van het lot te zien.

Het meeste van het leven is al vervelend genoeg voor mij, en wat me nooit is opgevallen, is dat mijn partner een onbeschofte, pompeuze lastpak is. Hij is een Alpha en de tweelingbroer van mijn vriend.

"Wat ben je aan het doen? Dit is mijn huis, je kunt niet zomaar binnenkomen!" Ik probeer mijn stem stevig te houden, maar wanneer hij zich omdraait en me aankijkt met zijn gouden ogen, krimp ik ineen. De blik die hij me geeft is hooghartig en automatisch laat ik mijn ogen naar de grond zakken, zoals ik gewend ben. Dan dwing ik mezelf om weer omhoog te kijken. Hij merkt niet dat ik opkijk omdat hij al van me is weggekeken. Hij is onbeleefd, ik weiger te laten zien dat hij me bang maakt, ook al doet hij dat zeker. Hij kijkt rond en nadat hij beseft dat de enige plek om te zitten het kleine tafeltje met zijn twee stoelen is, wijst hij ernaar.

"Zitten," beveelt hij. Ik werp hem een boze blik toe. Wie is hij om me zo rond te commanderen? Hoe kan iemand zo irritant mogelijk mijn zielsverwant zijn? Misschien slaap ik nog steeds. Ik knijp in mijn arm en mijn ogen worden een beetje waterig van de pijn.

"Jij ondankbaar, verwend nest," spuugde ze venijnig. "Ik heb je gevoed, je toegestaan om in mijn huis te blijven, en je opgenomen nadat de oude man stierf. En zo betaal je me terug? Met disrespect en ongehoorzaamheid."

Ik mis mijn vader. Zijn overdreven vriendelijkheid en zachte aard maakten hem blind voor de ware aard van de vrouw die hij koos om mee te trouwen—deze mooie, kwaadaardige, wrede stiefmoeder die voor me staat.


"Ik wil dat je twee glazen Ierse thee zet."

Dat is mijn stiefzus.

Ik stond met grote ogen te kijken terwijl ze sprak.

Ierse thee.

Ik maakte het altijd als papa ziek in bed lag.

Waarom zou ze thee willen op een feestje? Ze dronk het nooit eens.

"Ben je nu doof geworden?" snauwde ze, me met minachting aankijkend.

"Eh—nee, nee. Het spijt me," stotterde ik, mijn blik weer neerslaand.


Door de menigte duwend, botste ik tegen iemand aan en liet een verraste kreet ontsnappen.

"Het spijt me zo, zo erg," mompelde ik angstig, terwijl tranen dreigden te vloeien.

Toen verstijfde ik toen een onbekende stem in mijn hoofd weerklonk.

Langzaam keek ik op en ontmoette de intense blik van de vreemdeling. Mijn gedachten tolden wild terwijl levendige groene en gouden tinten om me heen draaiden en mijn geest consumeerden.

"Van mij!"


Onbewust van haar ware afkomst, werd Camila uitgehuwelijkt aan een meedogenloze alfa-koning door haar stiefmoeder, die haar haar hele leven mishandelde en misbruikte. Maar net toen ze dacht dat haar leven alleen maar erger zou worden, gooide het leven een curveball die alles wat ze ooit had gekend en geloofd op zijn kop zette, en ze had geen idee hoe ze ermee om moest gaan. Met deze nieuwe ontdekkingen kwamen gevaren waarvoor ze niet was voorbereid. Zal Camila in staat zijn om de gevaren die met deze nieuwe bevindingen komen af te weren en te verslaan?