3 Book(s) Related to jenna hartley

Hucow: Stoute Nectar Boerderijen

Hucow: Stoute Nectar Boerderijen

11.9k Weergaven · Wordt Bijgewerkt · Harley Steele
Uit de duistere verbeelding van Harley Steele ontvouwt zich een huiveringwekkend verhaal—een angstaanjagend verhaal vol verwrongen verschrikkingen.

Hoi, mijn naam is Alice, en de naam van mijn vriend is... Ja, nee, we gaan dat liedje en dansje niet doen. Nee. Er was eens een tijd dat ik gewoon een meisje was dat hoopte op een simpel leven na de middelbare school. Nu ben ik verstrikt in de groteske realiteit van Naughty Nectar Farms (NNF), geen boerderij maar een gevangenis waar schaduwen niet alleen fluisteren—ze schreeuwen met de verschrikkingen van de nacht.

Mijn stiefvader, verblind door hebzucht, verkocht mijn vrijheid en mijn onschuld aan deze nachtmerrie. Hier ben ik niet meer dan vee, onderworpen aan de verwrongen grillen van degenen die vrouwen zien als handelswaar om gefokt, gemolken en gebroken te worden. Maar hoewel ze mijn lichaam gevangen hebben, kunnen ze mijn wil niet opsluiten.

Elke dag hoor ik de gedempte, sinistere gesprekken over fokken en melken, vermomd als agrarische innovatie. Ik zie het wrede lot van mijn medegevangenen, geprikt, geprikkeld en ontmenselijkt. Toch, in dit laboratorium van verschrikkingen, waar de menselijkheid wordt weggenomen, houd ik vast aan één waarheid—ze denken dat ik zwak, bescheiden, gebroken ben. Ze hebben het mis.

Ik ben schuldig aan veel dingen, maar onderwerping is daar niet een van. Hier in de diepten van wanhoop, suddert mijn woede. Ik ben aan het plannen, aan het wachten. Want hoewel ze veel hebben afgenomen, groeit mijn vastberadenheid met elke voorbijgaande dag. Ik zal ons uit deze duisternis leiden, of sterven terwijl ik het probeer. Dit is geen gewone boerderij, en ik ben geen gewone vrouw.
HET HUILEN OP DE MAAN

HET HUILEN OP DE MAAN

220 Weergaven · Wordt Bijgewerkt · Jenny Rica
De vreemdeling kuste haar zo hevig dat ze bijna niet kon ademen, en hij streelde haar rug, waardoor ze haar hoofd in onverwachte verrukking naar achteren kantelde.
"Wie ben je?" kreunde Rakiza tussen zijn kussen door. Iedereen had zijn eerste ervaring, maar deze man gaf haar de beste.
"Ik ben je beschermer," gromde hij terwijl hij zijn lippen over haar nek liet glijden. En zijn kussen hadden de kracht om alle demonen in haar naar boven te halen.
Rakiza was nog nooit door een man aangeraakt, maar deze man verleidde haar zo snel dat ze kreunde om meer van hem te krijgen. Zijn ene hand speelde met haar haar, terwijl de andere meesterlijk haar boezem betastte, alsof hij al haar aandacht gevangen hield en haar seksuele verlangen voedde.
Het was een vreemde kus, maar het was plezierig, en het was haar eerste euforie met een man, Theodulf, een weerwolf.

Ze dachten dat ze alleen waren, maar Nikolas de vampier keek hen in pijn aan, wachtend tot de zon achter de horizon zou verdwijnen, zodat hij al zijn kracht kon gebruiken om het meisje te stelen dat hij als de zijne had gemarkeerd.
LEVEND BEGRAVEN

LEVEND BEGRAVEN

489 Weergaven · Wordt Bijgewerkt · Jenny Rica
Angela's borstkas ging hevig op en neer terwijl ze de etherische figuur door de kronkelige paden van de boomgaard achtervolgde, haar voetstappen bonzend tegen de harde grond. De volle maan wierp een spookachtig licht over de scène, lange schaduwen werpend die dansten en kronkelden als donkere geesten. Ze was hierheen gekomen om wraak te nemen voor de dood van haar zus, maar nu werd ze gekweld door de geest die haar dromen achtervolgde.
De mist die om haar voeten wervelde was dik en verstikkend, dempte haar voetstappen en liet haar gedesoriënteerd achter. In de verte flikkerde een enkele lantaarnpaal, werpend een ziekelijk geel licht dat de treden naar het landhuis verlichtte. Maar Angela was zich niet bewust van haar omgeving, haar ogen gefixeerd op de witte figuur die haar wenkte.
"Laat je zien!" riep ze uit, haar stem galmend door de lege nacht. "Ik weet dat je geen geest bent! Wie ben je?"
Haar hart bonkte in haar borst terwijl ze de verboden veranda achter Leonardo's atelier naderde. Daar, in de schaduwen, stond de vrouw in het wit. Haar gelaatstrekken waren verborgen door de wervelende mist, maar Angela kon het gewicht van haar blik op haar voelen.
"Vertel me wie je bent!" eiste Angela, haar stem trillend van angst en woede. Angela's hartslag versnelde, haar adem stokte in haar keel.
De figuur bleef stil, haar spookachtige aanwezigheid straalde een verontrustende aura uit. "Je zoekt wraak," zei ze, haar stem als het ritselen van bladeren op een koude herfstnacht. "Maar wees voorzichtig met wat je wenst, mijn lief. Soms is de waarheid veel angstaanjagender dan welke geest dan ook."
1