3 Book(s) Related to milky way malicious alien

"Ik mag je niet. Ik verafschuw je. Ik wil je nooit meer zien. Je bent niets anders dan een verdraaide psychopaat!" schreeuwde ik, terwijl ik probeerde mijn bonzende hart te kalmeren. Ik haatte hoe kalm hij eruitzag, hoe onaangedaan hij leek, alsof het hem allemaal niets kon schelen.

Hij grijnsde en verkleinde de afstand tussen ons, zijn hand gleed om mijn nek terwijl hij fluisterde: "Je zegt het ene, maar je lichaam zegt iets anders." Zijn stem was een lage grom, waardoor ik rilde. "Wen er maar aan, liefje, want ik ben niet van plan je te laten gaan."


Ik was gedwongen om dit verknipte leven alleen te leven.

Geen familie.
Geen vrienden.
Niets.

Met mensen die door buitenaardse wezens gevangen werden genomen, had ik twee keuzes: slaaf worden of sterven. Ik was op beide voorbereid, maar ik had nooit verwacht dat de buitenaardse prins—degene die mijn soort had afgeslacht—mij zou willen opeisen. Niet als slaaf, maar als iets... meer.

"Ik geef je een keuze, Mia Cara. Als je nee zegt, ga ik weg en zal ik je nooit meer lastigvallen, maar je moet een beslissing nemen. Je maakt me op zoveel manieren gek," kreunde Xavier, zijn stem zorgde ervoor dat ik langzaam de strijd verloor die ik al maanden voerde.

Mijn lippen trilden terwijl ik de drang weerstond om hem te kussen. Ik werd niet gedwongen, overtuigd of geforceerd om zo te voelen en dit verlangen om op elke manier door deze alien met een staart bezeten te worden, had mijn slipje doorweekt tot op het bot.

Eindelijk gooide ik alle voorzichtigheid overboord en nam zijn lippen in de mijne, het genot dat volgde, rechtvaardigde het volledig.

En terwijl ik begon te reageren op zijn aanrakingen, mijn armen om zijn torso sloegen, kon ik alleen maar denken aan hoeveel meer ik van hem wilde en verlangde.

Het kwam op dat moment niet bij me op hoe ik van het haten van zijn hele bestaan ineens naar het willen hebben van zijn staart om mijn nek was gegaan terwijl ik mijn lichaam op en neer bewoog op zijn opwindend lange lid.


Weten dat je een draagmoeder voor een willekeurige alien zou worden als je achttien werd, was een realiteit waar Tessa mee moest omgaan terwijl ze opgroeide, net als elk ander menselijk meisje. Maar waar ze niet op voorbereid was, was dat de Prins van de aliens die ze vanaf haar jeugd had gehaat, plotseling besloot dat zij zijn bruid zou worden, permanent.

Om het nog erger te maken, ontdekte ze zoveel nieuwe redenen om hem te haten, maar ook meer om voor hem te vallen en ze vecht hard om ervoor te zorgen dat haar verstand het wint van haar hart.

Maar terwijl de alienwereld hoop herwint dankzij haar, moet ze vechten voor haar planeet, want de alien aan wie ze uiteindelijk haar hart en verstand gaf, zou alles wat ze liefheeft en waar ze voor staat, de aarde, kunnen vernietigen.

Amalie is veel specialer dan ze ooit voor mogelijk had gehouden. Waarom zou de tweeëntwintigjarige iets anders denken nadat haar haar hele leven door haar familie is verteld dat ze niets is? Als adoptieve moeder van een driejarige is Ama de afgelopen zeven jaar door haar familie opgesloten gehouden. Maar alles verandert wanneer haar oude vrienden, de Alpha-tweeling Markus en Calyx, de Moonstone-roedel overnemen. Ontdekken dat de tweeling haar partners zijn, dat ze een witte wolf is en dat ze een connectie heeft met de Maangodin, is slechts de kers op de taart, terwijl haar leven één grote puinhoop is. Ama wil gewoon een normaal leven met haar partners en haar welp beschermen, maar het leven geeft ons zelden wat we willen. Ze wordt een wereld ingeslingerd die ze zich niet langer herinnert en die haar is vergeten. Amalie krijgt de taak degenen die het dichtst bij haar staan te beschermen. Maar ze heeft ook haar eigen verleden te overwinnen terwijl ze geneest en probeert verder te gaan. Komt ze er levend uit of raakt ze zichzelf onderweg kwijt? Iemand moet tenslotte aan de touwtjes trekken; waarom zou diegene haar niet meesleuren voor een ritje?