3 Book(s) Related to dragon blood saga

In een wereld waar magie de norm is en waar vampiers regeren, is het een begeerde zaak om een bloedmaagd te zijn - iemand van wie nog nooit gedronken is. Mensen worden verhandeld als slaven, en bloedmaagden worden in het bijzonder aan de hoogste bieder verkocht. Dus wat gebeurt er als de dochter van de leider van de opstand wordt gevangengenomen en verkocht aan de prins van de vampiers? Wat gebeurt er als alles waarvan je dacht dat je het wist over de wereld, verkeerd blijkt te zijn?

Volg Esme terwijl ze zichzelf en haar nieuwe weldoener ontdekt. Soms zijn dingen dieper dan ze op het eerste gezicht lijken. Het kwaad komt in vele vormen, en leren wat die kunnen zijn, is de sleutel tot overleven in deze vreemde nieuwe wereld.

"Moet je jezelf eens zien," fluisterde ik, mijn ogen vast op haar gericht. "Zo verdomd nat. Zo ontzettend onverzadigbaar." "Misschien ben ik dat wel," kreunde ze, haar benen om mijn middel klemmend. "Gelukkig heb ik vijf van jullie."

Elowen Skye dacht dat ze gewoon een andere wolf was. Een meisje uit een klein stadje in Minnesota, opgegroeid onder de bescherming van de Alpha Koning en Koningin nadat een tragedie haar ouders had weggerukt. Iedereen hield haar in het duister. Iedereen loog.

Tot de nacht dat ze achttien werd. Een verzegelde doos. Brieven van haar ouders. Visioenen van de Godin. En een profetie die alles verbrijzelt wat ze dacht te weten.

Gekozen door de Godin. Gejaagd door een oude zieke organisatie bekend als het Aegis Protocol. Gewenst door vijf partners die voorbestemd zijn om aan haar zijde te staan: een dodelijke alpha wolf, een gevaarlijke vampier, een sombere berenprins, een Schotse magiër met een scherpe tong, en een woeste drakenkoning die haar lichaam en ziel opeist.

Ze willen haar niet alleen. Ze aanbidden haar. Ze vechten voor haar. En samen ontketenen ze een passie krachtig genoeg om de wereld tot as te verbranden.

Maar met de profetie komt een last. Elowen is niet alleen de uitverkorene van de Maan, ze is de enige die de gebroken bovennatuurlijke soorten kan verenigen tegen het bewind van de Bloedgodin van verval en verderf. Als ze faalt, sterft alles.

Heet. Verslavend. Woest. Dit is voor lezers die hunkeren naar bezitterige alphas, scherpe tongen en banden die zowel verzengend als onbreekbaar zijn.

De Godin koos haar. De wereld heeft haar nodig. En haar vijanden zullen wensen dat ze nooit hebben aangeraakt wat van haar is.

🐺 Voorbestemde Partners
🩸 Reverse Harem / Waarom Kiezen
🌕 Uitverkorene Profetie
🐾 Shifter Romantiek
🧬 Hybride Heldin
👑 Koninklijke Bloedlijnen & Machtstrijd
🦴 Donkere Magie & Verboden Rituelen
🧡 Emotioneel Trauma + Genezingsbogen

VOLTOOID BOEK 1 in een Saga!

Ik ben een gewone ober, maar ik kan het lot van mensen zien, inclusief dat van Shifters.
Zoals alle kinderen werd ik getest op magie toen ik nog maar een paar dagen oud was. Omdat mijn specifieke bloedlijn onbekend is en mijn magie onidentificeerbaar, werd ik gemarkeerd met een delicaat kronkelend patroon rond mijn rechterbovenarm.

Ik heb wel degelijk magie, zoals de tests aantoonden, maar het komt nooit overeen met een bekende magische soort.

Ik kan geen vuur spuwen zoals een draken-Shifter, of mensen vervloeken die me irriteren zoals Heksen. Ik kan geen drankjes maken zoals een Alchemist of mensen verleiden zoals een Succubus. Nu wil ik niet ondankbaar zijn voor de kracht die ik wel heb, het is interessant en zo, maar het heeft gewoon niet veel impact en meestal is het gewoon behoorlijk nutteloos. Mijn speciale magische vaardigheid is het vermogen om draden van het lot te zien.

Het meeste van het leven is al vervelend genoeg voor mij, en wat me nooit is opgevallen, is dat mijn partner een onbeschofte, pompeuze lastpak is. Hij is een Alpha en de tweelingbroer van mijn vriend.

"Wat ben je aan het doen? Dit is mijn huis, je kunt niet zomaar binnenkomen!" Ik probeer mijn stem stevig te houden, maar wanneer hij zich omdraait en me aankijkt met zijn gouden ogen, krimp ik ineen. De blik die hij me geeft is hooghartig en automatisch laat ik mijn ogen naar de grond zakken, zoals ik gewend ben. Dan dwing ik mezelf om weer omhoog te kijken. Hij merkt niet dat ik opkijk omdat hij al van me is weggekeken. Hij is onbeleefd, ik weiger te laten zien dat hij me bang maakt, ook al doet hij dat zeker. Hij kijkt rond en nadat hij beseft dat de enige plek om te zitten het kleine tafeltje met zijn twee stoelen is, wijst hij ernaar.

"Zitten," beveelt hij. Ik werp hem een boze blik toe. Wie is hij om me zo rond te commanderen? Hoe kan iemand zo irritant mogelijk mijn zielsverwant zijn? Misschien slaap ik nog steeds. Ik knijp in mijn arm en mijn ogen worden een beetje waterig van de pijn.