6 Book(s) Related to list of alien franchise novels

"Ik mag je niet. Ik verafschuw je. Ik wil je nooit meer zien. Je bent niets anders dan een verdraaide psychopaat!" schreeuwde ik, terwijl ik probeerde mijn bonzende hart te kalmeren. Ik haatte hoe kalm hij eruitzag, hoe onaangedaan hij leek, alsof het hem allemaal niets kon schelen.

Hij grijnsde en verkleinde de afstand tussen ons, zijn hand gleed om mijn nek terwijl hij fluisterde: "Je zegt het ene, maar je lichaam zegt iets anders." Zijn stem was een lage grom, waardoor ik rilde. "Wen er maar aan, liefje, want ik ben niet van plan je te laten gaan."


Ik was gedwongen om dit verknipte leven alleen te leven.

Geen familie.
Geen vrienden.
Niets.

Met mensen die door buitenaardse wezens gevangen werden genomen, had ik twee keuzes: slaaf worden of sterven. Ik was op beide voorbereid, maar ik had nooit verwacht dat de buitenaardse prins—degene die mijn soort had afgeslacht—mij zou willen opeisen. Niet als slaaf, maar als iets... meer.

"Ik geef je een keuze, Mia Cara. Als je nee zegt, ga ik weg en zal ik je nooit meer lastigvallen, maar je moet een beslissing nemen. Je maakt me op zoveel manieren gek," kreunde Xavier, zijn stem zorgde ervoor dat ik langzaam de strijd verloor die ik al maanden voerde.

Mijn lippen trilden terwijl ik de drang weerstond om hem te kussen. Ik werd niet gedwongen, overtuigd of geforceerd om zo te voelen en dit verlangen om op elke manier door deze alien met een staart bezeten te worden, had mijn slipje doorweekt tot op het bot.

Eindelijk gooide ik alle voorzichtigheid overboord en nam zijn lippen in de mijne, het genot dat volgde, rechtvaardigde het volledig.

En terwijl ik begon te reageren op zijn aanrakingen, mijn armen om zijn torso sloegen, kon ik alleen maar denken aan hoeveel meer ik van hem wilde en verlangde.

Het kwam op dat moment niet bij me op hoe ik van het haten van zijn hele bestaan ineens naar het willen hebben van zijn staart om mijn nek was gegaan terwijl ik mijn lichaam op en neer bewoog op zijn opwindend lange lid.


Weten dat je een draagmoeder voor een willekeurige alien zou worden als je achttien werd, was een realiteit waar Tessa mee moest omgaan terwijl ze opgroeide, net als elk ander menselijk meisje. Maar waar ze niet op voorbereid was, was dat de Prins van de aliens die ze vanaf haar jeugd had gehaat, plotseling besloot dat zij zijn bruid zou worden, permanent.

Om het nog erger te maken, ontdekte ze zoveel nieuwe redenen om hem te haten, maar ook meer om voor hem te vallen en ze vecht hard om ervoor te zorgen dat haar verstand het wint van haar hart.

Maar terwijl de alienwereld hoop herwint dankzij haar, moet ze vechten voor haar planeet, want de alien aan wie ze uiteindelijk haar hart en verstand gaf, zou alles wat ze liefheeft en waar ze voor staat, de aarde, kunnen vernietigen.

Vanwege de sterke wens om haar moeder de beste behandeling te geven na haar beroerte, werd Samantha gedwongen het aanbod aan te nemen om te dansen voor een klant, meneer MC. Ze is de privé-sexy danseres van een rijke man.

Ze heeft zijn gezicht nog nooit gezien, niet eens één keer, omdat hij altijd een masker draagt wanneer ze voor hem danst. Ze moet hem een goede show geven om zijn avond op te warmen, alleen door te dansen.

Alleen kijken, niet aanraken, dat is het!

Heeft ze het recht om te vechten tegen hoe hij zich over haar voelt als hun overeenkomst eindigt wanneer de vrouw met wie hij zou trouwen terugkeert?

Waarom zou tech-miljardair Artemis Rhodes zoiets posten?!

"Iedereen praat over de hashtag die binnen een paar uur viraal is gegaan. Toch is dit meisje een mysterie dat iedereen wil oplossen. We hebben zelfs foto's van verschillende mensen die het meisje in persoon hebben gezien."

Het scherm van de telefoon is klein, maar ik zie verschillende foto's van mijzelf op het scherm flitsen. Dit kan niet waar zijn!

Weet je die paniekaanval die ik probeerde te onderdrukken? Nou, die komt met wraak terug. Het voelt alsof alle lucht uit me wordt gezogen en mijn borst wordt strak. Mijn zicht vervaagt en ik besef dat ik val net voordat alles zwart wordt.

"Rustig aan, juffrouw Riley, dit is meneer Rhodes, een donor van ons ziekenhuis. Deze vrouw is zijn verloofde. Ik neem het vanaf hier over." zegt de dokter en stapt opzij om de verpleegster eruit te laten.

Ik kijk haar na terwijl ze haastig wegloopt voordat ik me op de dokter concentreer. Hij is een oudere man met wit haar en een vriendelijk gezicht, maar hij geeft me een vreemd gevoel.

Wacht... zei hij net verloofde?

"Sorry, wat zei u?" vraag ik.

"Ik heb een voorstel voor je." zegt de man.

"Een voorstel voor mij? Wat bedoelt u?"

"Een voorstel? Dat betekent-"

Ik zwaai met mijn hand. "Niet dat! Ik ben geen idioot. Ik bedoel welk voorstel?"

"Ik wil dat je met me trouwt." zegt hij met een strak gezicht.

Dus je vraagt je vast af hoe een vrouw die in een verlaten treinwagon woont, eindigt met trouwen met een grote tech-miljardair.

Nou, het is simpel. We liepen recht tegen elkaar aan, keken elkaar in de ogen en de rest is geschiedenis.

Oké, nee, dat is niet precies hoe het gebeurde. Zie je, Artemis Rhodes zit in de problemen. Hij heeft een bruid nodig voor zijn volgende verjaardag... over zes dagen. Dus wat doet hij? Hij spoort me op als een gekke stalker en biedt me een hoop geld om met hem te trouwen.

Gek, toch?

Natuurlijk weiger ik omdat ik enige waardigheid heb, maar wanneer mijn wereld op zijn kop wordt gezet, heb ik geen andere keuze dan te accepteren. Dankzij hem kan ik niet terug naar mijn oude leven, en nu zit ik vast in het zijne.

Ik ben zijn rebellie tegen zijn familie en de doorn in zijn vlees... Zijn woorden, niet de mijne...

We komen uit verschillende werelden en dat betekent dat die werelden uiteindelijk botsen en daarmee slaat de ramp toe, klaar om het hele plan uit elkaar te scheuren. Weet je, gewoon een normale dinsdag.

Dus wat doen twee mensen als alles begint mis te gaan?

Nou, laat me je vertellen...

"Emma Grace?"
"Ja."
"Het spijt me om je dit te moeten vertellen, maar hij heeft het niet gehaald," zegt de dokter met een meelevende blik.
"D-dank je," zeg ik met een trillende ademhaling.
Mijn vader was dood, en de man die hem had vermoord stond op dit moment naast me. Natuurlijk kon ik dit aan niemand vertellen, want dan zou ik als medeplichtige worden beschouwd omdat ik wist wat er was gebeurd en niets had gedaan. Ik was achttien en zou gevangenisstraf kunnen krijgen als de waarheid ooit uitkwam.
Niet zo lang geleden probeerde ik mijn laatste jaar van de middelbare school door te komen en deze stad voorgoed te verlaten, maar nu heb ik geen idee wat ik moet doen. Ik was bijna vrij, en nu zou ik geluk hebben als ik nog een dag kon doorkomen zonder dat mijn leven volledig in elkaar stortte.
"Je bent nu en voor altijd bij ons," fluisterde zijn hete adem in mijn oor, waardoor een rilling over mijn rug liep.
Ze hadden me nu stevig in hun greep en mijn leven hing van hen af. Hoe het zover is gekomen, is moeilijk te zeggen, maar hier was ik... een wees... met bloed aan mijn handen... letterlijk.


De enige manier waarop ik het leven dat ik heb geleefd kan beschrijven, is als een hel op aarde.
Elke dag werd elk stukje van mijn ziel weggerukt, niet alleen door mijn vader, maar ook door vier jongens die De Donkere Engelen werden genoemd en hun volgelingen.
Drie jaar lang getreiterd worden is ongeveer alles wat ik kan verdragen, en met niemand aan mijn zijde weet ik wat ik moet doen... ik moet eruit, de enige manier die ik ken. De dood betekent vrede, maar dingen zijn nooit zo eenvoudig, vooral niet wanneer de jongens die me naar de rand hebben gedreven, degenen zijn die uiteindelijk mijn leven redden.
Ze geven me iets waarvan ik nooit had gedacht dat het mogelijk zou zijn... wraak, koud geserveerd. Ze hebben een monster gecreëerd en ik ben klaar om de wereld in brand te steken.

Volwassen inhoud! Vermeldingen van drugs, geweld, zelfmoord. Aanbevolen voor 18+. Reverse Harem, van pestkop naar geliefde.

"Laat me je aanraken, Jacey. Laat me je goed laten voelen," fluisterde Caleb.

"Je laat me nu al goed voelen," flapte ik eruit, terwijl mijn lichaam heerlijk tintelde onder zijn aanraking.

"Ik kan je nog beter laten voelen," zei Caleb, terwijl hij zachtjes in mijn onderlip beet. "Mag ik?"

"W-Wat moet ik doen?" vroeg ik.

"Ontspan en sluit je ogen," antwoordde Caleb. Zijn hand verdween onder mijn rok, en ik kneep mijn ogen stevig dicht.


Caleb is mijn 22-jarige stiefbroer. Toen ik 15 was, flapte ik eruit dat ik van hem hield. Hij lachte en verliet de kamer. Sindsdien is het op zijn zachtst gezegd ongemakkelijk tussen ons.

Maar nu is het mijn 18e verjaardag, en we gaan kamperen--met onze ouders. Mijn vader. Zijn moeder. Gezellige boel. Ik ben van plan om zo vaak mogelijk te verdwalen zodat ik Caleb niet onder ogen hoef te komen.

Uiteindelijk verdwaal ik inderdaad, maar Caleb is bij me, en wanneer we in een verlaten hut belanden, ontdek ik dat zijn gevoelens voor mij niet helemaal zijn wat ik dacht.

Sterker nog, hij wil mij!

Maar hij is mijn stiefbroer. Onze ouders zullen ons vermoorden--als de illegale houtkappers die net de deur hebben ingebeukt dat niet eerst doen.