6 Book(s) Related to marinette and adrien kiss

"Ik mag je niet. Ik verafschuw je. Ik wil je nooit meer zien. Je bent niets anders dan een verdraaide psychopaat!" schreeuwde ik, terwijl ik probeerde mijn bonzende hart te kalmeren. Ik haatte hoe kalm hij eruitzag, hoe onaangedaan hij leek, alsof het hem allemaal niets kon schelen.

Hij grijnsde en verkleinde de afstand tussen ons, zijn hand gleed om mijn nek terwijl hij fluisterde: "Je zegt het ene, maar je lichaam zegt iets anders." Zijn stem was een lage grom, waardoor ik rilde. "Wen er maar aan, liefje, want ik ben niet van plan je te laten gaan."


Ik was gedwongen om dit verknipte leven alleen te leven.

Geen familie.
Geen vrienden.
Niets.

Met mensen die door buitenaardse wezens gevangen werden genomen, had ik twee keuzes: slaaf worden of sterven. Ik was op beide voorbereid, maar ik had nooit verwacht dat de buitenaardse prins—degene die mijn soort had afgeslacht—mij zou willen opeisen. Niet als slaaf, maar als iets... meer.

"Ik geef je een keuze, Mia Cara. Als je nee zegt, ga ik weg en zal ik je nooit meer lastigvallen, maar je moet een beslissing nemen. Je maakt me op zoveel manieren gek," kreunde Xavier, zijn stem zorgde ervoor dat ik langzaam de strijd verloor die ik al maanden voerde.

Mijn lippen trilden terwijl ik de drang weerstond om hem te kussen. Ik werd niet gedwongen, overtuigd of geforceerd om zo te voelen en dit verlangen om op elke manier door deze alien met een staart bezeten te worden, had mijn slipje doorweekt tot op het bot.

Eindelijk gooide ik alle voorzichtigheid overboord en nam zijn lippen in de mijne, het genot dat volgde, rechtvaardigde het volledig.

En terwijl ik begon te reageren op zijn aanrakingen, mijn armen om zijn torso sloegen, kon ik alleen maar denken aan hoeveel meer ik van hem wilde en verlangde.

Het kwam op dat moment niet bij me op hoe ik van het haten van zijn hele bestaan ineens naar het willen hebben van zijn staart om mijn nek was gegaan terwijl ik mijn lichaam op en neer bewoog op zijn opwindend lange lid.


Weten dat je een draagmoeder voor een willekeurige alien zou worden als je achttien werd, was een realiteit waar Tessa mee moest omgaan terwijl ze opgroeide, net als elk ander menselijk meisje. Maar waar ze niet op voorbereid was, was dat de Prins van de aliens die ze vanaf haar jeugd had gehaat, plotseling besloot dat zij zijn bruid zou worden, permanent.

Om het nog erger te maken, ontdekte ze zoveel nieuwe redenen om hem te haten, maar ook meer om voor hem te vallen en ze vecht hard om ervoor te zorgen dat haar verstand het wint van haar hart.

Maar terwijl de alienwereld hoop herwint dankzij haar, moet ze vechten voor haar planeet, want de alien aan wie ze uiteindelijk haar hart en verstand gaf, zou alles wat ze liefheeft en waar ze voor staat, de aarde, kunnen vernietigen.

Ze weten niet dat ik een meisje ben.

Ze kijken allemaal naar me en zien een jongen. Een prins.

Hun soort koopt mensen zoals ik voor hun wellustige verlangens.

En, wanneer ze ons koninkrijk binnenstormen om mijn zus te kopen, grijp ik in om haar te beschermen. Ik zorg ervoor dat ze mij ook meenemen.

Het plan is om met mijn zus te ontsnappen zodra we een kans krijgen.

Hoe kon ik weten dat onze gevangenis de meest versterkte plek in hun koninkrijk zou zijn?

Ik zou aan de zijlijn moeten blijven. Degene die ze eigenlijk niet nodig hebben. Degene die ze nooit van plan waren te kopen.

Maar dan, de belangrijkste persoon in hun barbaarse land—hun meedogenloze beestenkoning—raakt geïnteresseerd in de "mooie kleine prins."

Hoe overleven we in dit wrede koninkrijk, waar iedereen ons soort haat en geen genade toont?

En hoe wordt iemand, met een geheim zoals het mijne, een wellustslaaf?

AUTEUR'S OPMERKING:

Dit is een donkere romance—donkere, volwassen inhoud. Sterk aanbevolen voor 18+.

Verwacht triggers, verwacht hardcore.

Als je een doorgewinterde lezer van dit genre bent, op zoek naar iets anders, bereid om blind in te gaan zonder te weten wat je op elke bocht te wachten staat, maar toch gretig om meer te weten, duik dan in!

Zodra hun huid elkaar raakte, voelde Ember alsof ze zou ontploffen. Hij moest het ook gevoeld hebben, want hij duwde haar tegen de muur en sloeg haar rug ertegenaan. Hij drukte zijn mond op de hare. Ze voelde zijn handen over haar lichaam dwalen terwijl hij haar mond verkende.

"Ik ben Hayden," zei de man.

Sinds het ongeluk op haar zestiende verjaardag, dacht ze dat ze vervloekt was. Ze was gedwongen een leven alleen te leiden met haar beest - totdat ze Hayden ontmoette. Haar alfa, haar partner. Misschien was het geen vloek, maar een zegen.

Ik ben net als alle kinderen gewelddadig in de wereld geboren, maar na het geweld van de geboorte zou het moeten vervagen, maar niet bij mij. De gecompliceerde geschiedenis van mijn familie kwam met een lange lijn van bloed en wreedheid. Van mijn geboorte tot mijn dood ben ik voorbestemd om te leven te midden van chaos en vernietiging. Het maakt niet uit dat ik probeerde te ontsnappen aan dit soort wreedheid. Ik probeerde een respectabele baan te krijgen waarin ik de monsters zou bestrijden waarmee ik tijdens mijn jeugd omringd was. Ik probeerde er voorbij te komen en de littekens die het op mij achterliet te vergeten. Maar net zoals dat litteken in mijn vlees gegrift is, zo is Fox Valentine, alleen was het litteken dat hij achterliet op mijn ziel. Hij vormde mij en ik groeide met hem, alleen om uiteindelijk van hem weg te rennen. Maar wanneer mijn werk me dwingt om hem te beschuldigen, word ik terug in zijn greep geworpen en bevind ik me weer in dat leven waarvan ik zo hard probeerde te ontsnappen.

Dit is een Donkere Mafia Roman. Lezersdiscretie is geadviseerd.

"Nou, als dat niet kleine Ophelia Blake is." Zijn stem was donker als gif dat uit zijn perfecte mond viel. Hij had tatoeages die onder zijn witte overhemd vandaan gluurden. Hij zag eruit als zonde, en die duivelse glimlach kon engelen laten vallen, alleen om er een glimp van op te vangen. Maar ik was geen engel, dus begon mijn dans met de duivel.