5 Book(s) Related to my rich wife chapter 89

-WAARSCHUWING- Dit verhaal kan inhoud bevatten die sommigen verontrustend vinden.

"Als je me niet met je mond kunt bevredigen, dan zul je me op een andere manier moeten bevredigen."

Hij scheurde haar dunne kleding van haar lichaam en gooide de gescheurde stof opzij. Visenya raakte in paniek toen ze precies begreep wat hij bedoelde.

"Laat me het nog een keer proberen... met mijn mond. Ik denk dat ik..."

"Stil!" Zijn stem weerkaatste tegen de muren van zijn slaapkamer en bracht haar meteen tot zwijgen.

Dit was niet hoe ze zich haar eerste keer had voorgesteld. Ze had gedacht aan gepassioneerde kussen en tedere strelingen van een man die van haar hield en haar koesterde. Lucian zou niet liefdevol zijn, en hij koesterde haar zeker niet. Ze was vervloekt met een partner die uit was op wraak en niets liever wilde dan haar zien lijden.


Tien jaar waren verstreken sinds de Draken over de wereld heersten... sinds Visenya haar plaats innam als Lycan Koningin. Vampieren werden gedwongen zich in de schaduwen terug te trekken nu het jagen op en tot slaaf maken van mensen met de dood werd bestraft. De wereld was eindelijk in vrede... totdat Drakenheer Lucian ontwaakte uit zijn kunstmatige slaap en ontdekte dat zijn hele ras was uitgemoord door Visenya's vader. Visenya werd van haar koninkrijk beroofd en gedwongen de rest van haar dagen als Lucians slaaf door te brengen. De wreedste grap van allemaal is dat Visenya ontdekt dat de partner waar ze al die jaren zo trouw op heeft gewacht, niemand minder is dan de wraakzuchtige Drakenheer zelf.

Verblind door hun haat voor elkaar, is het genoeg om de intense band tussen hen te bestrijden? Zal Lucian Visenya tot haar absolute limiet drijven, om er uiteindelijk spijt van te krijgen?

De vreemdeling kuste haar zo hevig dat ze bijna niet kon ademen, en hij streelde haar rug, waardoor ze haar hoofd in onverwachte verrukking naar achteren kantelde.
"Wie ben je?" kreunde Rakiza tussen zijn kussen door. Iedereen had zijn eerste ervaring, maar deze man gaf haar de beste.
"Ik ben je beschermer," gromde hij terwijl hij zijn lippen over haar nek liet glijden. En zijn kussen hadden de kracht om alle demonen in haar naar boven te halen.
Rakiza was nog nooit door een man aangeraakt, maar deze man verleidde haar zo snel dat ze kreunde om meer van hem te krijgen. Zijn ene hand speelde met haar haar, terwijl de andere meesterlijk haar boezem betastte, alsof hij al haar aandacht gevangen hield en haar seksuele verlangen voedde.
Het was een vreemde kus, maar het was plezierig, en het was haar eerste euforie met een man, Theodulf, een weerwolf.

Ze dachten dat ze alleen waren, maar Nikolas de vampier keek hen in pijn aan, wachtend tot de zon achter de horizon zou verdwijnen, zodat hij al zijn kracht kon gebruiken om het meisje te stelen dat hij als de zijne had gemarkeerd.

Angela's borstkas ging hevig op en neer terwijl ze de etherische figuur door de kronkelige paden van de boomgaard achtervolgde, haar voetstappen bonzend tegen de harde grond. De volle maan wierp een spookachtig licht over de scène, lange schaduwen werpend die dansten en kronkelden als donkere geesten. Ze was hierheen gekomen om wraak te nemen voor de dood van haar zus, maar nu werd ze gekweld door de geest die haar dromen achtervolgde.
De mist die om haar voeten wervelde was dik en verstikkend, dempte haar voetstappen en liet haar gedesoriënteerd achter. In de verte flikkerde een enkele lantaarnpaal, werpend een ziekelijk geel licht dat de treden naar het landhuis verlichtte. Maar Angela was zich niet bewust van haar omgeving, haar ogen gefixeerd op de witte figuur die haar wenkte.
"Laat je zien!" riep ze uit, haar stem galmend door de lege nacht. "Ik weet dat je geen geest bent! Wie ben je?"
Haar hart bonkte in haar borst terwijl ze de verboden veranda achter Leonardo's atelier naderde. Daar, in de schaduwen, stond de vrouw in het wit. Haar gelaatstrekken waren verborgen door de wervelende mist, maar Angela kon het gewicht van haar blik op haar voelen.
"Vertel me wie je bent!" eiste Angela, haar stem trillend van angst en woede. Angela's hartslag versnelde, haar adem stokte in haar keel.
De figuur bleef stil, haar spookachtige aanwezigheid straalde een verontrustende aura uit. "Je zoekt wraak," zei ze, haar stem als het ritselen van bladeren op een koude herfstnacht. "Maar wees voorzichtig met wat je wenst, mijn lief. Soms is de waarheid veel angstaanjagender dan welke geest dan ook."

Blake drukte me tegen de rand van het bureau, zijn vingertoppen brandend, papieren verspreid over de vloer. "Stop met jezelf voor de gek houden," mompelde hij koud, "Je hebt me nodig."

Ik had hem moeten haten—zijn vader was de hoofdverdachte in de dood van mijn ouders, maar zijn aanraking deed me beven. "Ik haat je…" knarste ik tussen mijn tanden, maar mijn stem was zwak.

Hij grijnsde, zijn greep verstevigend, "En toch reageert je lichaam op mij." Zijn vingers gleden dieper, "Zo nat, en je zegt nog steeds dat je me niet wilt?"

"Ah… Blake…" Ik kromde mijn rug, mijn verstand verbrokkelde.

Hij lachte zachtjes, "Braaf meisje."


Emma verloor beide ouders toen ze vijftien was. Na tien jaar geadopteerd te zijn door de familie Reynolds, werd ze verraden door haar vriend Gavin, met wie ze vijf jaar een relatie had. Toen leidde het lot haar naar een emotionele verwikkeling met Blake van het partnerbedrijf, maar het hintte ook dat het auto-ongeluk dat haar ouders doodde, verband leek te houden met Blake's vader...

De man die haar wonden genas, kon de zoon zijn van de man die haar leven verwoestte. Donder rommelde terwijl Blake's sleutel draaide: "Emma?" Staand voor het bewijs, werd haar hart verscheurd. Wanneer liefde en wraak botsen, wat zou ze kiezen?

‘Wat is er?’ vroeg ik, terwijl ik mijn zijden kamerjas strak dichttrok.

Therons stem bleef beheerst en kil. ‘Je bent niet de biologische dochter van de familie Reed, en ze hebben hun echte dochter gevonden.’

Alle kleur trok uit mijn gezicht weg. Ik had me voorgenomen alles uit te leggen zodra hij terug was, maar Victoria was me voor geweest.

‘Wat ben je van plan te doen met ons huwelijk?’ dwong ik mezelf rechtstreeks te vragen.

‘Huwelijk is voor mij een procedure, ongeacht met wie.’ Daarmee pakte hij zijn aktetas en liep weg.

_

Zes jaar geleden werd Leila’s valse identiteit als erfgename ontmaskerd. Theron scheidde meedogenloos van haar, en ze werd erin geluisd voor poging tot moord. Pas na de scheiding ontdekte ze dat ze zijn kind droeg. Op de zwarte lijst gezet en wanhopig overleefde ze in een kelder tot haar echte familie haar vond—ze was de verloren prinses van Chicago’s machtige familie Randall.

Ze beviel van kostbare tweelingen, maar men vertelde haar dat haar zoontje het niet had overleefd, waardoor ze alleen haar geliefde dochter overhield. Wat ze niet wist, was dat het lot andere plannen had.

Zes jaar later bracht een zakelijk project haar terug naar San Francisco, waar ze haar kille ex-man onder ogen kwam—die een vijfjarige zoon had. Nog verdraaider: hij was nu haar patiënt, volledig aan haar overgeleverd. Zijn vroegere arrogantie was verdwenen; nu jaagde hij haar na met wanhopige intensiteit. Kon ze ooit de man vergeven die haar had vernietigd, of zou ze hem laten boeten voor de hel die hij haar had laten doormaken?