3 Book(s) Related to potter chapter 76

Zijn ogen zijn open, ze zijn zwart. Zijn wolf is bij hem, er is lust in zijn ogen. Hij kijkt recht naar me.

Hij grijpt me bij mijn middel en drukt zijn lippen hard op mijn mond.

Zijn tong glijdt zonder moeite mijn mond in en hij neukt mijn mond met zijn tong. Hij draait ons om, zodat we ergens naartoe gaan, terwijl hij nog steeds zijn tong in mijn mond beweegt.

Verdomme, dit voelt zo goed.

Ik heb hem gewild sinds hij terug naar huis kwam.

Ik word hard tegen een boom geslagen, hij tilt me op bij mijn middel. Ik sla mijn benen om hem heen. Ik draag geen ondergoed onder deze jurk, ik wilde vanavond door hem geneukt worden en dat gebeurt nu. Hij laat mijn mond los en begint mijn nek te kussen, ik voel een hand naar mijn kutje gaan, en hij steekt zijn vinger erin. Ik ben nat, hij gromt in me. Hij gaat voor zijn rits, trekt zijn broek en boxers naar beneden tot op zijn dijen, en blijft mijn nek zuigen en kussen. Ik voel zijn harde lul onder me, hij is echt groot en hard. Hij trekt zich terug en richt zijn lul op mijn doorweekte kutje. Hij ramt zichzelf hard naar binnen.

Panter-shifter Izzy heeft een kracht die zo zeldzaam is dat deze met elke emotie die ze heeft, sterker wordt. Ze heeft echter zoveel meegemaakt in de afgelopen tien jaar. Ze werd in de steek gelaten door haar weerwolfvader en moest omgaan met de dood van haar moeder. Haar tante Kat nam haar toen in huis en ze moesten na een tragische tijd veel verhuizen. Nu wil Kat dat Izzy bij haar blijft in de stad die ze tien jaar geleden verliet. Wanneer ze aankomt, komt alles aan het licht. Geheimen en alles uit het verleden komen tegelijk op haar af en ze moet omgaan met haar voorbestemde partner, de Alpha Blake.

Blake drukte me tegen de rand van het bureau, zijn vingertoppen brandend, papieren verspreid over de vloer. "Stop met jezelf voor de gek houden," mompelde hij koud, "Je hebt me nodig."

Ik had hem moeten haten—zijn vader was de hoofdverdachte in de dood van mijn ouders, maar zijn aanraking deed me beven. "Ik haat je…" knarste ik tussen mijn tanden, maar mijn stem was zwak.

Hij grijnsde, zijn greep verstevigend, "En toch reageert je lichaam op mij." Zijn vingers gleden dieper, "Zo nat, en je zegt nog steeds dat je me niet wilt?"

"Ah… Blake…" Ik kromde mijn rug, mijn verstand verbrokkelde.

Hij lachte zachtjes, "Braaf meisje."


Emma verloor beide ouders toen ze vijftien was. Na tien jaar geadopteerd te zijn door de familie Reynolds, werd ze verraden door haar vriend Gavin, met wie ze vijf jaar een relatie had. Toen leidde het lot haar naar een emotionele verwikkeling met Blake van het partnerbedrijf, maar het hintte ook dat het auto-ongeluk dat haar ouders doodde, verband leek te houden met Blake's vader...

De man die haar wonden genas, kon de zoon zijn van de man die haar leven verwoestte. Donder rommelde terwijl Blake's sleutel draaide: "Emma?" Staand voor het bewijs, werd haar hart verscheurd. Wanneer liefde en wraak botsen, wat zou ze kiezen?

‘Wat is er?’ vroeg ik, terwijl ik mijn zijden kamerjas strak dichttrok.

Therons stem bleef beheerst en kil. ‘Je bent niet de biologische dochter van de familie Reed, en ze hebben hun echte dochter gevonden.’

Alle kleur trok uit mijn gezicht weg. Ik had me voorgenomen alles uit te leggen zodra hij terug was, maar Victoria was me voor geweest.

‘Wat ben je van plan te doen met ons huwelijk?’ dwong ik mezelf rechtstreeks te vragen.

‘Huwelijk is voor mij een procedure, ongeacht met wie.’ Daarmee pakte hij zijn aktetas en liep weg.

_

Zes jaar geleden werd Leila’s valse identiteit als erfgename ontmaskerd. Theron scheidde meedogenloos van haar, en ze werd erin geluisd voor poging tot moord. Pas na de scheiding ontdekte ze dat ze zijn kind droeg. Op de zwarte lijst gezet en wanhopig overleefde ze in een kelder tot haar echte familie haar vond—ze was de verloren prinses van Chicago’s machtige familie Randall.

Ze beviel van kostbare tweelingen, maar men vertelde haar dat haar zoontje het niet had overleefd, waardoor ze alleen haar geliefde dochter overhield. Wat ze niet wist, was dat het lot andere plannen had.

Zes jaar later bracht een zakelijk project haar terug naar San Francisco, waar ze haar kille ex-man onder ogen kwam—die een vijfjarige zoon had. Nog verdraaider: hij was nu haar patiënt, volledig aan haar overgeleverd. Zijn vroegere arrogantie was verdwenen; nu jaagde hij haar na met wanhopige intensiteit. Kon ze ooit de man vergeven die haar had vernietigd, of zou ze hem laten boeten voor de hel die hij haar had laten doormaken?