5 Book(s) Related to pumping to induce labor success stories

Vanwege de sterke wens om haar moeder de beste behandeling te geven na haar beroerte, werd Samantha gedwongen het aanbod aan te nemen om te dansen voor een klant, meneer MC. Ze is de privé-sexy danseres van een rijke man.

Ze heeft zijn gezicht nog nooit gezien, niet eens één keer, omdat hij altijd een masker draagt wanneer ze voor hem danst. Ze moet hem een goede show geven om zijn avond op te warmen, alleen door te dansen.

Alleen kijken, niet aanraken, dat is het!

Heeft ze het recht om te vechten tegen hoe hij zich over haar voelt als hun overeenkomst eindigt wanneer de vrouw met wie hij zou trouwen terugkeert?

Sakshi's POV:

"Vanaf vandaag ben je dood," zei Randhir, waardoor mijn angst toenam.

"Het spijt me, alsjeblieft," zei ik.

"Ik zal je nooit vergeven. Jij bent degene die mijn leven heeft verwoest. Ik ben met je getrouwd om je te laten zien hoe pijnlijk het is om bedrogen te worden door iemand die je vertrouwt," zei Randhir terwijl hij naar me toe kwam.

"Ik heb mijn fout ingezien. Alsjeblieft, vertrouw me," smeekte ik hem.

"Je verdient het om gehaat, gestraft en weggegooid te worden, niet om vertrouwd, geliefd of vergeven te worden, mijn geliefde," was Randhirs onmiddellijke antwoord.

Ik deinsde achteruit, hoewel ik goed wist dat ik niet aan hem kon ontsnappen. Randhir was mijn man, en niemand wist dat hij met mij was getrouwd uit wraak.

"Stop daar. Waag het niet om nog een stap te zetten zonder mijn toestemming."

-WAARSCHUWING- Dit verhaal kan inhoud bevatten die sommigen verontrustend vinden.

"Als je me niet met je mond kunt bevredigen, dan zul je me op een andere manier moeten bevredigen."

Hij scheurde haar dunne kleding van haar lichaam en gooide de gescheurde stof opzij. Visenya raakte in paniek toen ze precies begreep wat hij bedoelde.

"Laat me het nog een keer proberen... met mijn mond. Ik denk dat ik..."

"Stil!" Zijn stem weerkaatste tegen de muren van zijn slaapkamer en bracht haar meteen tot zwijgen.

Dit was niet hoe ze zich haar eerste keer had voorgesteld. Ze had gedacht aan gepassioneerde kussen en tedere strelingen van een man die van haar hield en haar koesterde. Lucian zou niet liefdevol zijn, en hij koesterde haar zeker niet. Ze was vervloekt met een partner die uit was op wraak en niets liever wilde dan haar zien lijden.


Tien jaar waren verstreken sinds de Draken over de wereld heersten... sinds Visenya haar plaats innam als Lycan Koningin. Vampieren werden gedwongen zich in de schaduwen terug te trekken nu het jagen op en tot slaaf maken van mensen met de dood werd bestraft. De wereld was eindelijk in vrede... totdat Drakenheer Lucian ontwaakte uit zijn kunstmatige slaap en ontdekte dat zijn hele ras was uitgemoord door Visenya's vader. Visenya werd van haar koninkrijk beroofd en gedwongen de rest van haar dagen als Lucians slaaf door te brengen. De wreedste grap van allemaal is dat Visenya ontdekt dat de partner waar ze al die jaren zo trouw op heeft gewacht, niemand minder is dan de wraakzuchtige Drakenheer zelf.

Verblind door hun haat voor elkaar, is het genoeg om de intense band tussen hen te bestrijden? Zal Lucian Visenya tot haar absolute limiet drijven, om er uiteindelijk spijt van te krijgen?

Vervolg op De Wolvenprins: Zijn Angstige Metgezel
-Waarschuwing Seksuele Inhoud-
Isabelle is de eerstgeboren dochter van Prins Kaiden. Haar droom is om in de voetsporen van haar vader te treden. Echter, ze kan niet concurreren met haar nestgenoten. Om het nog erger te maken, kan ze haar zielsverwant niet vinden. Het lijkt erop dat alles haar ertoe dwingt iets te doen wat ze nog nooit eerder heeft gedaan: het roedel verlaten. Maar kan ze aan wat ze vindt? Kan ze een wolf uit de wildernis temmen?
Fragment
Hij keek me nu aan met een blik die ik niet kon lezen, maar ik voelde me alsof ik werd opgejaagd. "Kleine prinses, je bent loops," zei hij met een zachte grom. Loops? Geen enkele wolf die ik ooit had ontmoet, had dat.
"Dat is onmogelijk... dat is iets wat de mensen hebben verzonnen," zei ik, terwijl ik een beetje achteruit deinsde. Ik voelde het vocht uit mijn kern langs mijn been druppelen, en de geur van opwinding was onmiskenbaar. Hij gromde een rommelend geluid, terwijl hij de hertenhuid langzaam op de boomstam legde. Hij slenterde naar me toe met een zelfverzekerde, dominante houding. Hij zag eruit als de Alpha die hij was. Krachtig. Vastberaden... assertief. Het bracht me in een trance. Zijn spieren spanden bij elke beweging, en zijn ogen waren gefocust op mijn borsten. Ze werden hard. Ik had weg moeten kijken. Ik had mijn beschamende lichaamsreacties moeten bedekken, nauwelijks bedekt door mijn dunne jurk, maar dat deed ik niet.
"Als het onmogelijk was, zou ik je niet zo graag willen, mijn kleine wilde bloem," zei hij terwijl hij zijn vinger onder mijn kin legde en mijn hoofd omhoog kantelde. Hij was nu zo dichtbij dat ik zijn lichaamswarmte kon voelen in de kou van de ochtenddauw, maar er was geen kilte meer in de lucht.

De deur werd ingetrapt alsof er een trein tegenaan botste. "Waar is ze NU!" gromde hij, zijn dominantie bevestigend. Hoe heeft hij me gevonden?! Ik verborg me onder de dekens, bang voor wat hij zou doen als niemand antwoordde. Bang dat hij zou uitvoeren wat hij tegen me zei, denkend dat ik het niet hoorde. Agressief, irrationeel en dominant over iets waarvan hij niet wist dat hij het had totdat ik voor het eerst veranderde. Gaat hij me uit elkaar scheuren... of mijn kleren van mijn lijf rukken?

De kleinzoon van de Wolfskoning, vervloekt om op zijn metgezel te wachten vanwege zijn wreedheid en arrogantie, had de Vrouwe Maan beledigd. Een enkele opmerking werd als een belediging opgevat, waardoor hij moest wachten tot zij letterlijk geboren werd.