5 Book(s) Related to wife stealer

Ik ben een zeldzaam soort. De dochter van een Alpha die in staat is de sterkste soort welp te baren. Ik was net 18 geworden en over zes maanden zou ik door de hitte gaan. Een hitte zonder partner kon een wolf doden. Dus hadden mijn ouders de leiders van de roedels en hun zonen uitgenodigd om op ons land te strijden voor mijn hand. Zeggen dat ik nerveus was, was een understatement. Het was heel gewoon dat een vrouwelijke alpha werd bevrucht en daarna aan de kant werd gezet. Sommigen werden zelfs gedood. Ik had geen idee wat ik kon verwachten.

Ik had hem nooit verwacht...

Gezegend worden met een zielsverwant is ook een zeldzaam iets. Ik zag hem voor het eerst tijdens het toernooi. Hij was te laat gekomen en had geschenken vooruit gestuurd als verontschuldiging voor zijn disrespect. Ik moet toegeven dat ik geïntrigeerd was door zijn acties.

Toen ik hem zag, kon ik de schreeuw niet onderdrukken die ik losliet om het gevecht te stoppen. Ik hoorde verborgen te blijven tijdens de wedstrijd. Ik hoorde ook onpartijdig te blijven.

Maar ik hoorde mijn zielsverwant niet te vinden tijdens dit alles.

Ik liep door de verstilde menigte. Ik moest bij hem in de buurt zijn zoals ik moest ademen. Dit kalmeerde al mijn angsten voor bedrog en verraad. Hij was door de godin zelf aan mij gebonden, gemaakt voor mij en ik voor hem. Mijn ogen konden niet van hem af. Ik wist nu dat mijn leven veilig was en dat we sterk zouden liefhebben.

Godin helpe degenen die proberen ons uit elkaar te halen.

Camilla is een keurig meisje volgens de regels — Het ergste wat ze ooit heeft gedaan, is haar eigen huis in brand steken.
De andere complicatie in haar leven is een geheim dat Dylan Emerton betreft.
Wat absurd is, is dat Camilla gedwongen wordt om bij Dylan in huis te trekken, het alternatief is dakloos zijn.
Zo dicht bij hem zijn is zinloos; Camilla denkt terug aan haar verleden. Zijn aanraking. De pijn die daarop volgde. Maar Dylan niet. Niet eens een beetje.

Hoe lang zal het duren voordat hun verleden hen inhaalt? En wat heeft die onmiskenbare aantrekkingskracht tussen hen voor zin?

Ik stopte bij de op een kier staande deur van de vergaderruimte, terwijl ik probeerde het dienblad met koffie in balans te houden. Creedon was mijn nieuwe baas, nu ook mijn vriend. Ik luisterde bij de deur.

“Waar is die slet van jou, Creedon? Moet wel een geweldige wip zijn. De koffie wordt koud,” klaagde Michael. “Wat heeft het voor zin om haar hier te houden? Ze is niet eens van jouw soort.”
Niet van zijn soort?
“Je kent mij, ik hou van mooie accessoires. Bovendien is ze slimmer dan ze eruitziet."
Een accessoire?
“Hou op met dat meisje te spelen. Je laat haar te dichtbij komen. En dan nog het schandaal dat je krijgt met de pers zodra ze ontdekken dat ze een arm plattelandsmeisje is. Amerika zal verliefd op haar worden, en jij zal hen alleen maar breken als je klaar met haar bent. Slechte reputatie...” Het geluid van vuisten die op tafel sloegen, bracht de kamer tot stilte.

“Ze is van mij! Ze gaat jou niets aan. Ik kan haar neuken, haar bezwangeren, of haar weggooien, onthoud wie hier de baas is. Als ik haar als een sperma-emmer wil gebruiken, zal ik dat doen." Zijn woede was explosief.
Bezwaneren? Weggooien? Sperma-emmer? Ik dacht het niet!*

“Ze is mooi, maar ze heeft geen waarde voor jou, Creedon. Een kiezelsteen in een zee van diamanten, schat. Je kunt elke vrouw krijgen die je wilt. Neuk haar uit je systeem en zet haar aan de kant,” spuwde Latrisha. “Die gaat je alleen maar problemen bezorgen. Je hebt een teef nodig die zich zal onderwerpen.”

Iemand, alsjeblieft, kom de woordkots van deze vrouw opruimen.

“Ik heb haar onder controle, Trisha, hou je poten thuis.”

Controle? Oh, absoluut niet! Hij had nog niet de zuidelijke bitch ontmoet die ik kon zijn.

Woede borrelde op terwijl ik de deur met mijn elleboog openduwde.

Nou, daar gaan we dan.

Dit is geen doorsnee romantische roman. Deze donkere roman bevat stomende inhoud die je wereld op zijn kop kan zetten.

Een van je grootste fantasieën zou niet moeten zijn dat je baas je over zijn bureau buigt.


Laat je baas je nooit leiden naar de duisternis, een hele nieuwe wereld onthullend waarvan je nooit wist dat die bestond.


Laat je baas je opwinding nooit waarnemen en precies weten hoe je smaakt.


Laat zijn klappen nooit sneller vliegen dan vonken.

Net als elke werknemer ziet Rosa haar baas als een workaholic die van zijn werk houdt en zijn tijd investeert in het maken van een winstgevende organisatie. Maar wat ze nooit wist, was dat Axel een donkere kant had die hij aan niemand liet zien, de dominerende, bezitterige en demonische kant van hem.

Haar grootste fantasieën waren dat haar baas haar over zijn bureau zou buigen, die verschrikkelijke dingen met haar zou doen, elke centimeter, elke ronding van haar lichaam zou verkennen, vooral haar gevoelige delen.

Rosa's fantasieën werden werkelijkheid op het moment dat een bericht op haar telefoon piepte.

Uit de duistere verbeelding van Harley Steele ontvouwt zich een huiveringwekkend verhaal—een angstaanjagend verhaal vol verwrongen verschrikkingen.

Hoi, mijn naam is Alice, en de naam van mijn vriend is... Ja, nee, we gaan dat liedje en dansje niet doen. Nee. Er was eens een tijd dat ik gewoon een meisje was dat hoopte op een simpel leven na de middelbare school. Nu ben ik verstrikt in de groteske realiteit van Naughty Nectar Farms (NNF), geen boerderij maar een gevangenis waar schaduwen niet alleen fluisteren—ze schreeuwen met de verschrikkingen van de nacht.

Mijn stiefvader, verblind door hebzucht, verkocht mijn vrijheid en mijn onschuld aan deze nachtmerrie. Hier ben ik niet meer dan vee, onderworpen aan de verwrongen grillen van degenen die vrouwen zien als handelswaar om gefokt, gemolken en gebroken te worden. Maar hoewel ze mijn lichaam gevangen hebben, kunnen ze mijn wil niet opsluiten.

Elke dag hoor ik de gedempte, sinistere gesprekken over fokken en melken, vermomd als agrarische innovatie. Ik zie het wrede lot van mijn medegevangenen, geprikt, geprikkeld en ontmenselijkt. Toch, in dit laboratorium van verschrikkingen, waar de menselijkheid wordt weggenomen, houd ik vast aan één waarheid—ze denken dat ik zwak, bescheiden, gebroken ben. Ze hebben het mis.

Ik ben schuldig aan veel dingen, maar onderwerping is daar niet een van. Hier in de diepten van wanhoop, suddert mijn woede. Ik ben aan het plannen, aan het wachten. Want hoewel ze veel hebben afgenomen, groeit mijn vastberadenheid met elke voorbijgaande dag. Ik zal ons uit deze duisternis leiden, of sterven terwijl ik het probeer. Dit is geen gewone boerderij, en ik ben geen gewone vrouw.