3 Book(s) Related to yeonwoos innocence chapter 51

Ariel Hovstad, geboren met een zwakke gezondheid, wordt gehaat door haar familie. Sinds mevrouw Kathleen Hovstad bevallen is van een tweeling, Ariel en Ivy Hovstad, ligt ze aan bed gekluisterd. Ze gelooft dat Ariel ongeluk brengt, omdat haar gezondheid steeds verder achteruitgaat wanneer ze contact met haar heeft. Uit angst om nog meer ongeluk te ervaren, beveelt mevrouw Kathleen haar man, meneer Henry Hovstad, om van haar af te komen wanneer ze drie jaar oud is.

Meneer Henry stuurt haar naar het platteland om bij een verre verwant te wonen; haar grootmoeder. Jaren later sterft haar grootmoeder en wordt Ariel gedwongen terug te keren naar haar familie. Thuis wordt ze door iedereen als een vijand gezien en gehaat. Ze is ofwel in haar kamer of op school.
(In haar kamer 's avonds gaat plotseling haar mobiele telefoon over)

Persoon X: Hé baas, hoe gaat het? Heb je me gemist? Oh, behandelt je familie je goed? Baas, je hebt eindelijk aan me gedacht, boehoe...
Ariel: Als er verder niets is, hang ik op.
Persoon X: Hé baas, wacht, ik-

Wat is er gebeurd met haar als boerentrien? Was ze niet arm en ongewenst? Wat is er met dat geslijm van een...ondergeschikte?

Op een mooie ochtend, terwijl ze naar school gaat, verschijnt er plotseling een vreemdeling die eruitziet als een Griekse god. Hij is koud, meedogenloos, een workaholic en houdt afstand van alle vrouwen. Zijn naam is Bellamy Hunters. Tot ieders verbazing biedt hij aan om haar een lift naar school te geven. Was hij niet degene die vrouwen haatte? Wat is er precies gebeurd?

De ooit bekende workaholic heeft ineens veel vrije tijd, die hij gebruikt om achter Ariel aan te zitten. Negatieve opmerkingen over Ariel worden altijd door hem weerlegd.

Op een dag komt zijn secretaresse naar hem toe met nieuws: "Baas, mevrouw Ariel heeft iemands arm op school gebroken!"

De grote baas lacht alleen maar en antwoordt: "Onzin! Ze is te zwak en verlegen! Ze kan nog geen vlieg kwaad doen! Wie durft zulke geruchten te verzinnen?"

Blake drukte me tegen de rand van het bureau, zijn vingertoppen brandend, papieren verspreid over de vloer. "Stop met jezelf voor de gek houden," mompelde hij koud, "Je hebt me nodig."

Ik had hem moeten haten—zijn vader was de hoofdverdachte in de dood van mijn ouders, maar zijn aanraking deed me beven. "Ik haat je…" knarste ik tussen mijn tanden, maar mijn stem was zwak.

Hij grijnsde, zijn greep verstevigend, "En toch reageert je lichaam op mij." Zijn vingers gleden dieper, "Zo nat, en je zegt nog steeds dat je me niet wilt?"

"Ah… Blake…" Ik kromde mijn rug, mijn verstand verbrokkelde.

Hij lachte zachtjes, "Braaf meisje."


Emma verloor beide ouders toen ze vijftien was. Na tien jaar geadopteerd te zijn door de familie Reynolds, werd ze verraden door haar vriend Gavin, met wie ze vijf jaar een relatie had. Toen leidde het lot haar naar een emotionele verwikkeling met Blake van het partnerbedrijf, maar het hintte ook dat het auto-ongeluk dat haar ouders doodde, verband leek te houden met Blake's vader...

De man die haar wonden genas, kon de zoon zijn van de man die haar leven verwoestte. Donder rommelde terwijl Blake's sleutel draaide: "Emma?" Staand voor het bewijs, werd haar hart verscheurd. Wanneer liefde en wraak botsen, wat zou ze kiezen?

‘Wat is er?’ vroeg ik, terwijl ik mijn zijden kamerjas strak dichttrok.

Therons stem bleef beheerst en kil. ‘Je bent niet de biologische dochter van de familie Reed, en ze hebben hun echte dochter gevonden.’

Alle kleur trok uit mijn gezicht weg. Ik had me voorgenomen alles uit te leggen zodra hij terug was, maar Victoria was me voor geweest.

‘Wat ben je van plan te doen met ons huwelijk?’ dwong ik mezelf rechtstreeks te vragen.

‘Huwelijk is voor mij een procedure, ongeacht met wie.’ Daarmee pakte hij zijn aktetas en liep weg.

_

Zes jaar geleden werd Leila’s valse identiteit als erfgename ontmaskerd. Theron scheidde meedogenloos van haar, en ze werd erin geluisd voor poging tot moord. Pas na de scheiding ontdekte ze dat ze zijn kind droeg. Op de zwarte lijst gezet en wanhopig overleefde ze in een kelder tot haar echte familie haar vond—ze was de verloren prinses van Chicago’s machtige familie Randall.

Ze beviel van kostbare tweelingen, maar men vertelde haar dat haar zoontje het niet had overleefd, waardoor ze alleen haar geliefde dochter overhield. Wat ze niet wist, was dat het lot andere plannen had.

Zes jaar later bracht een zakelijk project haar terug naar San Francisco, waar ze haar kille ex-man onder ogen kwam—die een vijfjarige zoon had. Nog verdraaider: hij was nu haar patiënt, volledig aan haar overgeleverd. Zijn vroegere arrogantie was verdwenen; nu jaagde hij haar na met wanhopige intensiteit. Kon ze ooit de man vergeven die haar had vernietigd, of zou ze hem laten boeten voor de hel die hij haar had laten doormaken?