Rozdział 82: Nie potrzebuję twojego przebaczenia

Punkt widzenia: Elara

Wyswobodziłam się z jego ramion, owijając się podartym kocem jak tarczą i odsuwając się od niego.

— Pięć lat cierpienia. — Mój głos zabrzmiał płasko, ogołocony ze wszystkiego — tak spokojny, że przestraszył nawet mnie. Patrzyłam mu w oczy i nie odwracałam wzroku. — Szpita...