Rozdział 35 KŁOPOTY CIĄGLE MNIE GONIĄ

ISABELLA

– Kiara, jesteś pewna, że to tędy? – zapytałam, patrząc na powykręcane gałęzie drzew, które wyciągały się ku nocy.

– Niestety tak, wiem – mruknęła, krzywiąc usta. – Tamtędy.

Wskazała głębiej w las, a Harper i ja ruszyłyśmy za nią.

Moje trampki miażdżyły liście, czułam trzask pod stopami...