Rozdział 109

Eira upiła łyk soku. — Kolacja. Ja stawiam.

Oczy Alfy Killiana nie odrywały się od niej. — I?

Zawahała się.

Nie mogła tak samo zagrać trzeci raz z rzędu. To by wyglądało żałośnie.

Nie miała planu awaryjnego. Żadnej błyskotliwej riposty odbezpieczonej i gotowej do strzału.

Więc odbiła piłeczkę d...