Rozdział 35 Trzydzieści piąty

Kael prychnął, a jego głos przeciął śmiech jak ostrze jedwab. „Dlaczego mam wrażenie, że te zajęcia są o mojej dziewczynie, panno Vane?”

Chichoty ucichły natychmiast. W sali zapadła ta znajoma, przerażająca cisza, w której nikt nie odważał się oddychać zbyt głośno.

Panna Vane znieruchomiała w pół ...