Rozdział 85 Osiemdziesiąt pięć

Nagle się uśmiechnął krzywo, wbijając dłonie we włosy, i potrząsnął głową.

– Chyba nigdy nie miałem okazji tego powiedzieć.

Przepraszam? Dlaczego on mówi „przepraszam”?

Spojrzał w stronę Jace’a i reszty ochroniarzy stojących przy bramie, po czym wypuścił ciężkie westchnienie i dołączył do niej o...