Rozdział 22

Perspektywa Chloe

Cisza trwała pięć sekund.

Potem Arthur się roześmiał — nie głośno, tylko krótko wypuścił powietrze nosem. Odchylił się na krześle i spojrzał na mnie z tym szczególnym wyrazem twarzy człowieka, który właśnie uznał, że coś jest poniżej jego godności.

— Mężatką. — Wtedy jego spojrz...