Rozdział 256

Punkt widzenia: Victor

Zaśmiała się cicho, nisko i miękko, jak wiatr muskający ucho.

— Twój wilk jest dziś spokojny — mruknęła, a czubkiem palca powoli kreśliła linię wzdłuż pulsującej żyły na mojej piersi. — Wcale nie byłeś niespokojny, kiedy trenowałam.

— Bo wiedziałem, że wygrasz. — Unios...