Królowa wśród ciemności: Rozdział dwudziesty - Izolda

Wycieram łzy, które ślizgają się po moich policzkach i staram się nabrać powietrza, opierając się o drzewo. Valeria milczy obok mnie, ale zbliża się i owija mnie ramieniem, przynosząc głowę do jej ramienia, pocieszając mnie tak, jak zrobiłem dla niej wcześniej. Wdycham ją i pozwalam, aby nasza blisk...