Królowa wśród ciemności: Rozdział dwudziesty trzeci - Izolda

– Ej, poczekaj na mnie! – krzyczę, szybko zawijając z powrotem tabliczkę w materiał i zamykając ją w skrzyni na klucz. Ruszam za Valerią, choć idzie mi to z ogromnym trudem, bo to cholerne draśnięcie od kuli wciąż ogranicza część moich ruchów; chyba poszło trochę głębiej, niż początkowo sądziłem. Na...