Królowa wśród ciemności: Rozdział dwudziesty szósty - Izolda

Kontynuujemy naszą drogę, zbliżając się do pałacu, kiedy naszą uwagę przyciąga przyciszona rozmowa z pobliskiej alejki. Zastygam w pół kroku i czuję, jak dłonie zaczynają mi się pocić, a serce boleśnie dudni mi w piersi. Nie potrafię złapać tchu, a obraz zwęża mi się w tunel; mgliście tylko rejestru...