Królowa wśród ciemności: Rozdział pięćdziesiąty piąty - Valeria

Niedługo potem zatrzymujemy się i przez sekundę boję się, że zaufanie niewyjaśnionej kuli światła było naprawdę pojebanie głupim ruchem.

– Jest ściana, ale to nie ziemia, tylko kamień – mówi.

Wyciągam rękę i macałem przed sobą, i rzeczywiście ściana jest gładka. Czuję, jak zaczyna się bezszelestni...