Rozdział 129

Perspektywa Roweny

Po chwili naszej rywalizacji na wpatrywanie się Virella wreszcie się uśmiechnęła.

To był szeroki uśmiech — taki, który czekał na tę konkretną chwilę od bardzo dawna i w końcu mógł zaistnieć.

– No, popatrz na siebie – rozpromieniła się, przerzucając swoje kręcone blond włos...