Rozdział 233

Perspektywa Roweny

Ciemność już zapadła, kiedy wreszcie otworzyłam oczy.

Gdy wcześniej tego popołudnia przyjechaliśmy z Alarikiem do apartamentu w penthousie, przez sięgające od podłogi do sufitu okna wpadały strumienie słońca. Teraz była głęboka noc.

Poruszyłam się lekko pod prześcieradłem, ...