Rozdział 241

Perspektywa Roweny

Alaric siedział obok mnie na tylnym siedzeniu naszego samochodu, ściskając moją dłoń tak mocno, że kostki niemal mi zbielały.

Wpatrywał się w miejskie ulice za szybą, a jego klatka piersiowa unosiła się i opadała w powolnym rytmie oddechu. Wiedziałam, co mu chodzi po głowie.

...