Rozdział 29

Perspektywa Roweny

Nie spałam od trzydziestu sześciu godzin, kiedy Celeste usiadła naprzeciwko mnie.

Popatrzyła na laptopa, na otwarte księgi rachunkowe rozłożone na biurku, na trzy puste filiżanki po herbacie ustawione w rządku przy krawędzi, na mnie — i zrobiła to charakterystyczne dla siebie...