Rozdział 92

Punkt widzenia Loli

　　Potem zapadła cisza. Oni nie żyli. Zostali zabici. Wciąż dudniło mi to w głowie, raz po raz. Nie wiedziałam, co powinnam czuć. Jasne, byli powodem, dla którego przez osiem lat mojego życia cierpiałam i męczyłam się, ale nie życzyłam im śmierci. Nie poczułam tej satysfakcji, kt...