Rozdział 25 25

Perspektywa Emerald

Nie mam pojęcia, jak długo spałam; wiem tylko, że to był najlepszy sen, jaki miałam od czasu wypadku narciarskiego moich rodziców. Było mi ciepło i czułam się bezpieczna. Otworzyłam oczy i wtedy zorientowałam się, że leżę w ramionach Jeta, wtulona w jego pierś. Prawie zapomn...