Rozdział 145

Perspektywa Eleanor

Pat trwał na tyle długo, że po drugiej stronie ulicy przystanęła grupka turystów, rzuciła na nas okiem i poszła dalej.

To ja poruszyłam się pierwsza.

Nie dlatego, że zmiękłam.

Dlatego, że zrobiłam szybkie obliczenie i ustaliłam, że stanie w miejscu z płócienną torbą pełną pig...