Rozdział 72

O dziesiątej, co do minuty, Willow wsunęła się do łóżka – dzień miała wreszcie z głowy. Już odpływała w sen, kiedy nagłe pukanie do drzwi wyrwało ją z półdrzemki.

Zamarła, nasłuchując. W tym starym budynku, z cienkimi jak papier ścianami, odwiedziny u sąsiada często brzmiały tak, jakby ktoś przysze...