Rozdział 107

Kara

To wyznanie coś łamie w pokoju. Przez więź czuję, jak cała trójka po prostu pęka.

Zwijam się w sobie, czołgam się na środek łóżka, odwracając się do nich plecami.

„Muszę być sama” – wymuszam z siebie. – „Proszę. Po prostu... proszę.”

Cole robi pół-ruch w moją stronę. Przez więź czuję, jak...