Rozdział 122

Kara

Jadalnia czuła się jak pole bitwy udające rodzinny obiad.

Masarny, dębowy stół. Trzaskający w kominku ogień. Okna od podłogi po sufit, za którymi rozciągała się bezdenna, czarna otchłań polarnej nocy, a za szybą snuł się śnieg jak drobne błąkające się duszki. Powinno tu być przytulnie. Zamias...