Rozdział 156

Blake

Dmitri zdjął okulary przeciwsłoneczne z teatralną powolnością, odsłaniając blade, wypłowiałe niebieskie oczy – jak lód na odmarzającym jeziorze. Ostre, czujne, nieumykające niczemu, kiedy tak sobie mnie katalogowały. Mnie, moich wojowników, leżące na ziemi wilki.

– Ach – odezwał się ochrypły...