Rozdział 169

Kara

Ale może wcale nie musiałam tego złamać. Może wystarczyło to obejść.

Zamknęłam oczy i skupiłam się na więzi. Na trzech nitkach, które powinny łączyć mnie z moimi partnerami. Obroża je tłumiła, przydusiła prawie do zera. Ale „prawie” to nie „całkiem”.

Jeśli się skoncentruję—jeśli przebiłam si...