Rozdział 196

Kara

Zastałyśmy Annę i Sol dokładnie tam, gdzie je zostawiłam – skulone w rogu celi, podczas gdy ściany pękały, a z rozerwanych rur nad głowami lała się woda. Twarz Anny była napuchnięta od świeżych siniaków, a rana na klatce piersiowej Sol znów się otworzyła; świeża krew przesiąkała przez prowizor...