Rozdział 209

Kara

Zsunęłam się niżej, aż woda sięgnęła mi do obojczyków, a westchnienie, które wyrwało mi się z piersi, było czystą ulgą. Mięśnie puściły po raz pierwszy od... właściwie od kilku dni. Napięcie, które nosiłam w sobie, odkąd ludzie Diany naćpali mnie w tej wieży, wreszcie, wreszcie zaczęło odpus...