Rozdział 234

Kara

– Kara. – Głos Victorii zadrżał, niemal jej pękł w gardle. Podeszła bliżej, nawet nie zauważyłam kiedy. – Przepraszam. Tak bardzo cię przepraszam. Nie mam żadnego wytłumacze—

– Masz rację – ucięłam jej, nawet na nią nie patrząc. Wzrok miałam wbity w rodziców. – Nie masz. Żadne z was nie ma. A...