Rozdział 235

Kara

Blake wniósł mnie po schodach, obejmując tak mocno, jakby się bał, że się rozpłynę, jeśli tylko choć odrobinę zluzuje uścisk. Przez więź czułam drżenie przechodzące przez nich wszystkich troje—nie ze słabości, ale jak wstrząs po tym, jak patrzyli, jak staję oko w oko z dziesięcioletnią traumą ...