Rozdział 26

Kara

Jego usta się poruszają. Bezgłośnie, z tej odległości, ale po tylu latach podsłuchiwania rozmów, których nie powinnam była słyszeć, nauczyłam się czytać z ruchu warg.

Kara.

Moje imię. Moje prawdziwe imię.

Nie Marchewka. Nie dziewczyna‑długu. Nie żadne z tych podłych przezwisk.

Po prostu… ...